Fusie

Tafeltennisvereniging “TTV Fürst/Lybrae Heerlen” is het geslaagde voorbeeld van een fusie tussen twee sportclubs. Op 1 januari 1997 werd de samensmelting tussen TTV Heksenberg (opgericht in 1973) en TTV Heerlen (opgericht in 1988) definitief.

TTV Heksenberg

was in de jaren ’70 vooral een buurtvereniging met vooral successen aan de herenkant. In de jaren ’80 werd het allemaal serieuzer en onder de bezielende leiding van (de twee huidige ereleden) Jo Porankiewicz en Eric Hölken werd in 1986 het huidige eigen clubhome gerealiseerd. Met de komst van trainer Jos Hellenbrand in 1987 kwam alles in een stroomversnelling terecht. Heren 1 promoveerde voor het eerst in de historie naar de landelijke (toen nog) 4e divisie, in de slipstream daarvan stootten steeds meer herenteams door naar de top van de afdeling Limburg. Door het eigen gebouw was er ook ruimte voor sport overdag, voorbeeld daarvan is de 55+-groep die nog steeds actief is op de woensdagmorgen.

In de jaren ’90 bleef TTV Heksenberg op het genoemde niveau. Helaas kon de eigen jeugdopleiding geen vaste voet aan de grond krijgen en met zo’n 80 leden was de bezettingsgraad van het gebouw lager dan voorzien in 1986.

TTV Heerlen

werd in 1988 opgericht door John Paas. Al snel maakte de vereniging naam door vele jeugdtalenten, waarvan Marijn Verburg en Loes Vrouenraets wel de bekendste waren. In 1996 werd het eerste meisjesteam van TTV Heerlen kampioen van Nederland en bezaten vele spelers en speelsters een A-licentie bij de jeugd. De aanstaande overstap naar de senioren baarde de vereniging in het algemeen en John Paas in het bijzonder echter zorgen. Er waren geen sterke(re) senioren en sparringpartners beschikbaar. Daarnaast was de accommodatie (de gehuurde gymzaal ‘De Doom’ in Welten) niet topsport-waardig en bovendien niet voldoende beschikbaar om de vele uren die nodig zijn voor topsport te kunnen realiseren.

In 1996

vonden beide genoemde verenigingen elkaar. In een record-tijdsbestek (september t/m november) werden de fusie-besprekingen gevoerd en afgerond waardoor per 1-1-1997 de nieuwe fusie-vereniging TTV Heksenberg-Heerlen van start ging. Hoofdsponsor vanaf het eerste uur was Fürst Kantoorservice Kerkrade, waardoor de vereniging extern inmiddels een begrip in Limburg en landelijk is geworden onder de naam “TTV Fürst Kantoors Heerlen”.

De eerste fusiejaren verliepen voorspoedig. De doelen in het beleidsplan 1997-1999 werden reeds in het begin van 1999 gerealiseerd. Zowel de jongens, meisjes, heren als dames speelden landelijk en Dames 1 (met de eigen speelster Loes Vrouenraets als paradepaardje) promoveerde naar de eredivisie. Uniek was het debuutjaar (voorjaarscompetitie 1999) in de eredivisie. In de play-offs strandde het team op slechts 5 gamepunten (!) van de finale om het landskampioenschap.

In 2000

werd een nieuwe mijlpaal genoteerd. Het eerste meisjesteam (nu in een andere samenstelling) werd na 1996 voor de tweede keer landskampioen na een bloedstollende finalewedstrijd tegen ONI Wychen. Ook individueel waren er successen: Loes Vrouenraets won de finale van de Nationale Jeugd Meerkampen, werd Nederlands Kampioene Dames bij de B- én C-licenties en Melisa Muller werd zelfs Nederlands Kampioene enkelspel bij de Dames A-licenties.

In 1999 debuteerde TTV Fürst zelfs in de Europacup. In de 1e ronde van de Nancy Evans-Cup werd met 3-4 verloren van NTK Ljublijana uit Slovenië. In 2000 volgde eveneens een nederlaag in de 1e ronde (uit in het verre Oroshaza (Hon) werd het wederom een nipte nederlaag, 3-2), maar in 2001 en 2002 bereikte de ploeg zowaar de 2e ronde (na overwinningen in en tegen Madeira, resp. Lille). Daarna volgde zowel in 2002 als 2003 uitschakelingen in uitwedstrijden in de Oekraïne (!).

In de periode 2000-2004 werd keihard gewerkt aan de verdere opbouw van de vereniging, zowel in de top- als breedtesport-sectie. De club kende een stabiel ledenaantal van 150 (en was daarmee de grootste van Limburg), speelden er tien teams landelijk (op alle niveau’s en zowel bij de heren, dames, jongens als meisjes zijn er minimaal twee teams landelijk actief), speelde Dames 1 structureel in de top van de eredivisie en Europacup, en was Heren 1 gevorderd tot de 1e divisie. Er was en is sport overdag voor recreanten en 55+-ers, de organisatie stond en staat en vele vrijwilligers hebben o.a. meegeholpen aan de organisaties van de LK 2001 en 2002, de finales van de LJM in 2001 en 2002, de Bekerfinales Dames/Heren in 2002, de NK Senioren A in 2002 en de interlands Nederland-Engeland (Dames, 2001) en Nederland-Kroatië (Heren, 2003).

(Inter-)nationale successen

Per 1 juli 2004 werd de vereniging opgesplitst in twee delen: Dames 1 ging verder onder diverse sponsornamen en de rest van de vereniging onder de naam “Heerlen”. Dit was voornamelijk een juridisch/financiële beslissing geweest. Verder veranderde er vrij weinig en bleven ‘beide’ verenigingen als één geheel opereren.

Dames 1 kende in de periode 2004-2011 geweldige successen:

  • Zevenmaal landskampioen (2005 t/m 2010 en 2012)
  • Winst CL (2008 en 2010)
  • Winst ETTU-cup (2011)
  • Halve Finale ETTU-cup en CL (2005, resp. 2009) Finale CL (2007)

Heren 1/Meisjes 1

Er was nog meer: 2009-2010 werd het succesvolste seizoen ooit: zowel Dames 1 als Heren 1 werden landskampioen (een kunstje dat het roemruchte Tempo Team als enige voor ‘ons’ flikte) en in 2011 werd Meisjes 1 voor de derde maal (na 1996 en 2002) landskampioen!

Heren 1 verhuisde in 2011 naar Zoetermeer na een succesvol samenwerkingsverband met Enjoy & Deploy Taverzo. In 2012 (na de zevende landstitel) op rij werd afscheid genomen van de topspeelsters Li Jiao en Li Jie die de vereniging zoveel successen hebben gegeven. Dames 1 speelt wel nog eredivisie maar doet dat vooral met Nederlandse speelsters en twee speelsters daarvan zijnafkomstig uit de eigen jeugd.

De rest van de vereniging speelt minder hoog dan in het verleden. Heren 1 is op de weg terug naar de Landelijke regionen en hetzelfde doel is er voor Jongens 1. Met veel recreatieve leden en beginners is het ledenaantal weer stijgende en kijkt men vooruit naar nieuwe jaren van groei.